Perdón! Datos del tiempo no disponibles!

Historyczne “Tias”

Historia “Municipio de Tias” rozpoczyna się wraz z wybuchami wulkanu w XVIII wieku. Erupcje pogrzebały doszczętnie 13 miasteczek, a także wiele upraw zbóż typowych dla Lanzarote. Wyspa, która jest z natury bardzo sucha, została dotknięta długimi okresami kompletnej suszy, co doprowadziło do spadku liczby ludności ludności. Ponadto wyspa była wielokrotnie atakowana przez piratów, co przez wielu było uważane za zapowiedź końca świata. Wiele mieszkańców próbowało opuścić wyspę. Ze względu na jej strategiczne położenie i niewielką ilość mieszkańców, prawo Korony Hiszpańskiej przewidywało jednak karę śmierci za próbę ucieczki.

Gmina: Tías: 1941-1950 Właściciel: Archiwum Historyczne Teguise

Właściciel: Cabildo de Lanzarote (Dziedzictwo Historyczne)

Wiele mieszkańców zniszczonych miasteczek przeniosło się na mniej zaludnione tereny. Już wtedy ta część wyspy znana była pod nazwą Tías i, aż do rozpoczęcia działalności turystycznej, była uważana za najbiedniejszy region Lanzarote. Wypas świń i kóz połączony był z uprawą roślin strączkowych, cebuli, pomidorów i winogron. Rolnicy szybko odkryli, że wybuchy wulkanów pomimo dokonanych zniszczeń znacznie ułatwiły im pracę: porowate popioły zatrzymują wilgoć, która powoli przenika do korzeni roślin. Ponadto dzięki temu tworzy się naturalna warstwa ochronna zapobiegająca nadmiernemu parowaniu wody. W drugiej połowie XVIII wieku rozpoczął się również eksport regionalnych produktów. Z niewielkiego nabrzeża Puerto del Carmen zaczęto eksportować do Anglii rodzaj mydła otrzymywany z rośliny barrilla. W kolejnych wiekach Lanzarote nie doświadczyło większych zmian. Pod koniec lat 60, kolejny okres suszy sprawił, że kobiety i dzieci musiały zająć się uprawą ziemi, gdyż mężczyźni musieli wypływać na wielomiesięczny połów na głębokim morzu. Wraz z budową hoteli Los Fariones i San Antonio na wyspę ściągnęli pierwsi turyści. Mieszkańcy wreszcie mogli zacząć spoglądać w przyszłość z nadzieją.

Pin It on Pinterest

Share This